Hoca yeni kazılmış mezarınbaşında duasını bitirmek üzereydi. Birden 50 yıllık eşini kaybetmiş yaşlı adam acıklı sesiyle feryat etmeye başladı.

- Aaaaaa! Aaaaah ! Onu ne kadarda çok seviyordum.

Onun bu feryadını cenaze merasiminin sessizliğini alıp götürdü. Mezarın etrafında duran diğer aile üyeleri ve arkadaşları şaşırdılar, utandılar. Yüzleri kıpkırmızı kesilen yetişkin çocuklar babalarını susturmaya çalıştı.

Yaşlı adam birkez kada feryad etti.

- Ah! Onu nekadar  da çok seviyordum.

Mezarın etrafında bulunanlar yavaş yavaş mezarlığı terk etmeye başladılar. Ama yaşlı adam ısrarla mezarın yanından ayrılmıyordu. Gözleri mezara dikili oracıkta öyle duruyordu. Hoca yanına yaklaştı:

- Neler hissettiğinizi anlıyorum, ama artık gitme zamanı. Gitmeli ve hayatınıza devam etmelisiniz.

- Ah! Onu seviyordum diye inledi adam perişan bir şekilde. Ama bunu ona hiç söylemedim. Nedenini bilmiyorum ama hiç söyleyemedim.